ไม่เคยคิดเลยนะ ว่าไอ้ไฟที่ระเบิดตูมตามบนท้องฟ้า
มันจะทำให้คนคนหนึ่งมีความสุข .. ทำให้คนคนหนึ่งยิ้มได้
เพราะว่าก่อนปีใหม่ปีนี้ .. เป็นวันที่โกลาหลที่สุดในรอบปี
เป็นความแย่ทิ้งท้าย แต่ก็ไม่ได้แย่อย่างก่อนๆ เป็นแย่ที่เข้าใจได้ ว่าทำไมถึงแย่
เอ๊ะ! งง
เอาเป็นว่า .. เรื่องมันเป็นอย่างนี้
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในดินแดนแสนไกล
ทุกๆ รอบที่ 365 ที่แท่นศักดิ์สิทธิ์หมุนรอบตัวเอง จะมีการเฉลิมฉลอง
ด้วยการจุดไฟระเบิดเป็นสีสันบนท้องฟ้า ตามสถานที่ต่างๆ
แน่นอนว่าแต่ละแห่ง ก็จะแข่งกัน ใช้ไฟระเบิดที่สวยงามที่สุด
................... โอ่ยยย อะไรเนี่ย เพ้อเจ้อ !!!!!!!!!!
โอเค กลับมาที่เรื่องของเรา
นั่นแหละ ว่า เป็นปีใหม่ที่เซ็งในหลายๆ เรื่อง
ไหนจะไม่อยากไปอยู่แล้ว พัทยงพัทยา
เพื่อนๆ ก็อยู่เอกมัยกัน .. โอ้ยๆ รูปก็เต็มไปหมด
แล้วก็ไปรอเค้าท์ดาวน์กัน
ที่ไม่มีอะไรให้ทำ - -" น่าเบื่อมาก
ก็เลยไปเดิน Walking Street ที่คนเยอะสุดๆ กว่าจะทะลุผ่านพ้นช่องแคบนั้นไปได้
คนก็เยอะ ไกลก็ไกล ไรเนี่ยยยยย
เดินไปถึงโน่นนนน ริบลียส์ .. แล้วเวลาก็หมดลง
ไม่รู้จะกลับมายังไงให้ทันเค้าท์ดาวน์ ก็นั่งมอไซค์ละกัน 40 บาท
จ่ายแบงค์ 500 ไป ทอนมา 440 "" อ่าว ขาดไป 20 บาทนี่หว่า
แล้วก็วิ่งๆๆๆๆๆ กลับมาที่แหลมบาลีฮายด์ ที่งานที่ organize โดย GMM MEDIA
ดีเจ A-Time มากันตรึมไปหมด คอนเสิร์ตไรงี้ คนแน่นเอี๊ยด
นึกว่ามาไม่ทันแล้ว เจอฝรั่งกำลังกล่าวอวยพรโน่นนี่ .. หรือคนไทยกล่าวภาษาฝรั่งก็ไม่รู้
ไม่ได้ตั้งใจฟัง .. แต่เอาเป็นว่า late แล้ว
แล้วก็เค้าท์ดาวน์ .. ด้วยความเซ็ง ก็คิดว่าคงแบบ ฟังชาวบ้านนับเลขให้จบๆ ไป
10..
9..
8..
7..
6..
5..
4..
3..
2..
1..
Happy New Yearrrrrrr!!!!!!
พลุระเบิดตูมๆๆๆๆๆๆ ตูมตามๆ
โอ่ยยย สวยจริงๆ
จากที่ยืนหน้าบูดๆ เบี้ยวๆ ก็ยิ้มออกมาเองโดยไม่รู้ตัว
รู้สึกว่า .. มัน เป็นการเริ่มต้นใหม่
อะไรดีๆ ก็จะเกิดขึ้น .. แหละ
ตอนแรกว่าจะยืนกอดอกดูเฉยๆ .. เชิดๆ เซ็งๆ
สุดท้าย ต้องมายืนปรบมือแทน
มันทำให้รู้สึกดี จริงๆ นะ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน
ขอบคุณคนจีน (ตามตำนาน) ที่คิดค้นพลุขึ้นมา
ขอบคุณคนบ้าเพ้อเจ้อทั้งหลาย ที่ประดิษฐ์ประดอยพลุให้สวยงาม อลังการอย่างสร้างสรรค์
ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ไปเอกมัย - -" ... ที่โทรไปแล้วไม่มีใครยอมคุยกะกู .. นี่หนึ่งสาเหตุเซ็ง .. โอเค
ขอบคุณครอบครัวญาติพี่น้อง ที่ไปพัทยากัน .. อย่างน้อยก็ได้ดูพลุละว้าา .. ไม่ได้ประชดนะ โอเค
ขอบคุณพี่มอไซค์รับจ้างคันนั้น ที่พามาส่ง .. แม้จะไม่ถึงที่ แต่ก็ใกล้ที่สุดที่จะทำได้
ขอบคุณเพื่อนๆ WE Organize ที่ทำให้รู้สึกว่าการดูพลุ เป็นรายการสำคัญของปีใหม่
ขอบคุณอีแม็กแห่งวงกันยายน .. ที่รับโทรสับในวินาทีข้ามปี และคุยเป็นเพื่อนกัน .. คิดถึงแกว่ะ
โอ่ย .. จะขอบคุณมากไปแล้วนะ .. พอละๆ
อ้อ ขอบคุณกงด้วย .. สำหรับแบงค์งามๆ ครับผม
โอ้ อีกอย่าง .. ขอบคุณเจ่เจ้ ที่พาไปเลี้ยงหนัง .. Bed Time Stories
ฮ่าฮ่า วันนี้บ่นแค่นี้แหละ
บ่นบ่น พลุ
23.28 น. เสาร์ที่ 3 มกราคม 2552
ณ บ้านโนเบิล
